Dag 2 wandelvierdaagse: appeltje eitje ;)

Was ff vergeten, dat ik de reacties moest goedkeuren. Dus bij deze

Dag 2 van de wandelvierdaagse is inmiddels ook een gepasseerd station. Zonder al dat gedoe met een fiets in de auto richting Apeldoorn gereden en dat is prima bevallen. Moest nog wel ff een km lopen, maar dat was goed te doen. ‘k Was ruim op tijd voor de start aanwezig. Ff wat langer in de tent blijven hangen, want helaas regende het vandaag geen zonnestralen (of hebben de heren der Nederlandse taal hier zonnenstralen van gemaakt? ). Stond dus gehuld in een dunne regencape aan de start. Helaas waaide de muts telkens van m’n hoofd, dus daar heb ik niet veel aan gehad. Mijn collega Adelheid had dat veel beter voor elkaar. Haar muts (met handige zij-kijkvakken) bleef prima op z’n plek. Maar ook deze cape had z’n zwakke plek: hij was namelijk lek…

Vol goede moed zijn we vertrokken. De eerste kms verliepen prima. Het geruis van de regenjassen en -capes èn de goede gesprekken hielden ons prima op de been. Voordat we het wisten, zagen we het ‘tentenkamp’ van de organisatie al. We hebben geleerd van gisteren en maakten vandaag uiteraard gebruik van de eerste stop. En dit is goed bevallen. De koffie smaakte prima en de gevulde koek ook. Snel nog ff een foto van ons laten maken en dan op naar de toiletten. We bleken echter aan de verkeerde kant van de rij aan te sluiten en dit werd door onze mede-wandelaars niet echt gewaardeerd. Op vriendelijke doch dringende toon werden we naar de sluitpost van de rij verwezen, waar we ons dan ook maar bij aansloten.

Met een goed gevulde maag vervolgden we ons pad. Door de regen was het pad flink drassig geworden en werd het af en toe slootje springen. Ook leverde het wel grappige momenten op. Riep er één: “pas op: een plas”, waarop de ander zei: “Wat? Moet je plassen?. “Nee, kijk uit een plas water voor je”, waarop de ander bijna met z’n voet in het water stond. Vast wandelaarshumor; nog maar twee dagen aan de wandel en nu al last van beroepsdeformatie

 Onderweg werden we nog flink bang gemaakt. Zo wist een mede-wandelaarster te melden, dat een onderdeel van de route een steile trap was met veel treden. Maar ze wist niet meer of dit nu op dag 2 of op dag 3 was. Dus een beetje huiverig keken we naar de weg die voor ons lag. Tot nu toe geen steile trap gezien. Misschien morgen….  Dat wordt afzien. Wat???? Trap??